book

1973 ஆம் ஆண்டு தமிழ் நாவல் வெருக்கு நீர்க்காக சாகித்ய அகாடமி விருது. வங்காளத்தின் தலைநகரான கல்கத்தாவுக்குச் சென்றேன். அங்கு நான் கண்ட காட்சிகளையும் அனுபவங்களையும் கதை சித்தரிக்கிறது. அந்த அமைதியான அன்றாட வாழ்க்கையைப் பல கோணங்களில் பார்க்க பீகார் மாநிலத்திற்குப் பயணித்தேன்; பாட்னாவில் இரண்டு மாதங்கள் தங்கியிருந்தேன். அரசியல் சூழ்நிலைக்கு வழிவகுத்த அறியாமை மற்றும் வறுமையை சமரசம் செய்தால், வன்முறை எழுச்சிகளை நிராகரிக்க முடியாது. அன்றைய தினம் உச்சியில் விருந்து போன்ற விழாக்களில் ஒரே விஷயத்தின் சீரழிவைக் கண்கூடாகப் பார்க்கும் வாய்ப்பும் கிடைத்தது. சமூகத்திற்கான தனிமனித ஒழுக்கத்தின் அடிப்படை காந்திய இலட்சியங்கள் நழுவிவிட்டன. அன்று, எனக்கு ஏற்பட்ட உற்சாகமும் சோகமும் இந்த நாவலை ஒரு கற்பனையான தூண்டுதலாக மாற்றியது. பலதரப்பட்ட மக்களும், ஆய்வாளர்களும், அரசியல்வாதிகளும் இந்நாவலைப் படித்து பல வழிகளில் என் கருத்துகளையும் சந்தேகங்களையும் என்னிடம் கேட்டுள்ளனர். புறவாழ்க்கையின் தாக்கத்தால் என் மன அரங்கில் ஏற்படும் கருத்துக்களும் கிளர்ச்சிகளும் என் இலக்கியப் படைப்புகளுக்கு உந்துதலாக அமைந்தன. ‘நாவல்’ என்ற இலக்கிய வடிவத்தை எனது வர்ணனை மொழியாகக் கொண்டுள்ளேன். அந்த வகையில் அன்று கல்கத்தாவிலும் பீகாரிலும் நான் சந்தித்த மனிதர்களின் கதாபாத்திரங்களில் உலவினேன்; அவர்கள் அனைவரும் சமூகத்தின் பிரதிநிதிகளாகத் தோன்றுகிறார்கள், தனிநபர்கள் அல்ல. நீங்கள் தனிப்பட்ட பிரச்சனைகளை உருவாக்கும்போது கதைக்களம் வேறுபட்டிருக்கலாம். இங்கோ, நிகழ்ச்சிகள், நடப்புகள், கற்பனை அல்ல.